Oh you big girl, happy birthday

Κοίτα τι έχω απογίνει. Μεγάλωσα πια και ξέχασα να γελάω σαν παιδί. Έμαθα όλα τα κόλπα των μεγάλων. Και τη σαγήνη μιας γυναίκας ερωτικής. Έμαθα στο βλέμμα μου να κρύβω πολλά και να αποκαλύπτω όσα πρέπει. Έμαθα να επωφθαλμιώ πράγματα άχρηστα και περισσά κι άρχισα να αποδιώχνω εκείνα τα ξεχωριστά, τα κρυφά. Ξέχασα πώς δακρύζει κανείς μπροστά στην ομορφιά.

Είναι παράξενο να μην μπορείς να εκφραστείς με λέξεις, μα πιο παράξενο είναι να μην έχεις την ανάγκη να το κάνεις. Να μην έχεις κάτι μέσα σου να αποκαλύψεις. Να φθίνει μέρα με τη μέρα αυτή η Πρώτη Ύλη που έκρυβες πίσω από τα σωθικά σου και γινόταν ένα με την καρδιά. Διαβάζω κάπου κάπου τις σκέψεις της αθωότητας και δεν βλέπω τον εαυτό μου σε καμία τους σελίδα. Και φοβάμαι πως κάθε ρυτίδα είναι και μία απουσία συναισθήματος. Κάθε μέρα που σε χαϊδεύει απαλά στο μάγουλο είναι μία ακόμα απώλεια. Δεν έχω να δώσω μα θα ήθελα τόσο να επιζητώ.

Προσπαθείς να γίνεις κάτι, τόσο πολύ, που το μιμείσαι,
τόσο καλά, που ξεκινάς να του μοιάζεις,
τόσο πολύ που πιστεύεις πως κατάφερες να γίνεις.
Κι αν μην μπορέσεις να γίνεις ποτέ.

Εγώ κατάντησα να γίνω αυτό που τόσο ποθούσα, μόνο για να ανακαλύψω αυτή τη μεγάλη τραγωδία της ζωής. Και δίνω όλα όσα μπόρεσα να αγγίξω, για ένα βλέμμα παιδικό. Μα τα παιδιά πια δεν με βλέπουν μία δικιά τους. Με λένε όμορφη κυρία κι είναι τόσο τρομακτικό..

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s