Γαλήνια δίχως ίχνος γαλήνης..

ImageΚάποτε δεν υπήρχαν πολλά που να χρειαζόμουν. Κάποτε όλα ήταν εύκολα κι απλά. Το γέλιο, το δάκρυ, η χαρά, η πραγματικότητα η ίδια. Αγαπούσα το καλοκαίρι για το ζεστό αεράκι που φυσούσε στο πρόσωπό μου. Για τη μυρωδιά της θάλασσας και για τη γλυφή γεύση που είχε το σώμα μου κάθε απόγευμα. Λάτρευα το φθινόπωρο για τη μελαγχολία και τη συννεφιά του που χρειαζόμουν απόλυτα μετά τα χαμόγελα του καλοκαιριού. Ήμουν ερωτευμένη με τον χειμώνα. Ίσως έλκυα την καταγωγή μου από κάποιο παγωμένο βασίλειο μιας ξεχασμένης χώρας. Ίσως πάλι να επιζητούσα το ασθενικό πάλλευκο χρώμα που έπαιρνε το δέρμα μου και αυτές τις λεπτομέρειες του ροζ με τις οποίες βαφόταν η μύτη μου. Ίσως μου άρεσε η αίσθηση του καψίματος όταν ξεσκίζονταν τα πνευμόνια μου από τον τσουχτερό αέρα. Και ήμουν απόλυτα αφοσιωμένη στις μυρωδιές της άνοιξης, στους ήχους που έκαναν τα πουλιά όταν κελαηδούσαν σκοπούς αλλοτινούς. Ήμουν γαλήνια με την πραγματικότητά μου.

Image

Τώρα όμως με στοιχειώνουν τα ξεχασμένα καλοκαίρια. Με στοιχειώνουν οι μυρωδιές, τα ακούσματα, οι αναμνήσεις. Γιατί έχουν φύγει πια μακριά. Και μονάχα ο χειμώνας έχει απομείνει στην καρδιά μου. Αυτό το κάψιμο, συνέχεια και παντού. Σε όλο μου τα σώμα, σε όλη μου την ψυχή. Κανείς δεν μπορεί να αλλάξει την πραγματικότητα. Όμως δεν μπορώ πια να αλλάξω ούτε τα μάτια με τα οποία την αντικρίζω. Είναι σαν να έχει πεθάνει το παιδί που πάντα έκρυβα μέσα μου. Προσδοκώ οι νεκροί να μου μιλήσουν, οι νεκροί που δεν μπορούν πια να αρθρώσουν λέξη. Ελπίζω όμως να μην έχει πεθάνει.. Ελπίζω να κοιμάται απλώς μέχρι να βρεθεί κάποιος να το ξυπνήσει..

Μέχρι τότε, θα αφήσω πίσω μου αυτή τη γκρίζα πόλη με τις βροχές και τη θλίψη της. Θα φύγω για άλλες πολύχρωμες πόλεις, με την ελπίδα πως οι μαυρίλα που κρύβω μέσα μου, δεν θα τις αποχρωματίσει κι εκείνες..

 

Και αυτή η απαίσια βροχή..

πέφτει ασταμάτητα..

και όμως, γιατί δεν μπορεί να με ξεπλύνει;  Image

 

Advertisements

7 comments on “Γαλήνια δίχως ίχνος γαλήνης..

  1. Dear e-diary says:

    Μπορεί να έχουν φύγει μακριά τα περασμένα καλοκαίρια αλλά πάντα μετά τον χειμώνα έρχεται το καινόριο καλοκαίρι! Για να μας γεμίσει με νέες εικόνες, τις οποίες θα αναπολούμε τον επόμενο χειμώνα!

    Μελαγχολικά φιλιά…

    • Όλα φεύγουν, όλα έρχονται, και ξαναφεύγουν και ξαναέρχονται.. Μακάρι να σταματούσε για λίγο αυτό το ατέρμονο πήγαινε-έλα..
      We still try to smile though 🙂

  2. Νικολέτα says:

    Πολύ τρυφερό…ελπίζω να βρεις ξανά τα καλοκαίρια σου..
    καλώς βρεθήκαμε!

  3. Γεμάτη αντιφάσεις η ζωή μας, ανεξήγητα γιατί και αναπάντεχα θέλω, ακριβώς τότε που νομίζεις ότι ξεμπέρδεψες με συναισθήματα θαμμένα καλά κάτω από το χαλί του υποσυνειδήτου. Έτσι είναι όμως, καλοκαίρια που νοσταλγήσαν τους χειμώνες και χειμώνες που λιώσανε για λίγο κύμα. Ωραία γραφή!

    • Ίσως εγώ η ίδια να είμαι από μόνη μου μια αντίφαση.
      Χάρηκα που βρέθηκες στον χώρο μου και σ’ ευχαριστώ!

      • Ακομα καλύτερα τότε. Δεν πρόκειται να βαρεθεις, αυτο ειναι και το πιο σπουδαίο άλλωστε, η ζωη μας όλη σαν το καρδιογραφημα, με τις γραμμές πάνω και κάτω διαρκώς, διαφορετικά η έλλειψη αντιφάσεων οδηγεί στην ευθεία γραμμή, στον πνευματικό θάνατο! Κ εγώ σ ευχαριστω!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s