Το πλήρωμα του χρόνου..

Νιώθω μια προαιώνια κούραση -της γυναίκας που βλέπει πως δεν την κατανοούν. Μάταια προσπαθώ να την αδειάσω κάπου -ψυχή πουθενά να με βοηθήσει στο κουβάλημά της.
Έστω για λίγο.
Ψηλαφίζω τα νοτισμένα μου μαλλιά, ταλαιπωρημένα από το σκληρό αλάτι που τα έγδερνε αέναα -επιθυμώ να τα χαϊδέψει κάποιος, να με χαϊδέψει κάποιος.
Έστω για λίγο.
Προσπαθώ να βρω κάτι, να με αποδιώξει για λίγο από τις αισχατολογικές μου σκέψεις. Να με τραβήξεις, καθώς πέφτει ο ήλιος -κι εγώ μαζί του-, από το βούρκο της αποψινής μου, σαν παντοτινής, αυτολύπησης.
Πάλι βράδυ, πάλι βροχή.
Μα δεν θα πάψει ποτέ αυτός ο κόσμος να κλαίει;! Μιμείται τα ταλαιπωρημένα μου συναισθήματα άραγε; Διαβάζει τις ερεβώδεις μου σκέψεις και προσπαθεί να υπερκεράσει σε μαυρίλα την ψυχή μου;
Παράταιρο προμάντεμα.
Γδέρνει τα κοκκαλα του θώρακά μου και αγγίζει, τραβάει, τις σκέψεις κατευθείαν από την καρδιά μου. Λίγο περισσότερο να την ακούμπαγε, θα την ξερίζωνε ανεπιστρεπτί. Σκάρτη καρδιά, δεν αντέχει πολύ ζόρισμα, φαίνεται.
Προσπαθώ να γίνω υποκρίτρια, μεγάλη. Να καταφέρω να αυταπατώμαι κι εγώ η ίδια. Εκει διαφέρει μια καλή υποκρίτρια. Δεν πλανεύει μονάχα τους άλλους, πλανεύει και τον ίδιο της τον εαυτό. Προσποιούμαι πως ειμαι γνήσια -ή μήπως προσποιούμαι την κάλπικη λίρα; Πάντα μου άρεσε το πώς άρθρωνε εκείνη η μελαχρινή ηθοποιός το σ’αγαπώ.
Κατάφερα να αποκαλύψω όσα δεν άντεχα να δω. Αυτό, αυτό φταίει που τώρα πια δεν μπορω να αντικρίσω το καθαρό βλέμμα των μικρών παιδιών. Και τα δικά μου τα παιδια; Θα κατακερματιστεί το μεγαλεπήβολο σχέδιό μου; Θα αυτοκτονήσει το όνειρό μου;
Καλή η μοναξιά. Ίσως μέσα της να κρύβεται η ελευθερία. Γιατί πώς αλλιώς θα μπορείς ανενόχλητος να πηγαίνεις εκει που αγαπάς; Σπάνια βρίσκεις ικανό συνοδοιπόρο στα ταξίδια που θέλεις να κάνεις. Κάποιοι δεν βρίσκουν ποτέ. Κάποιοι τον χάνουν. Και τοτε πρεπει να παρεις μια μεγάλη απόφαση. Θα μείνεις μαζι ή θα φύγεις μόνος; Στη μια περίπτωσή δεν θα δεις τίποτα ενώ στη δεύτερη θα δεις τα πάντα. Δική σου η επιλογή, δικό σου και το τίμημα. Εγώ διάλεξα το δικό μου μονοπάτι. Μενει μόνο να πληρώσω. Και το πλήρωμα του χρόνου ειναι η χειρότερη πληρωμή..

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s