στιγμές που χάθηκαν μια νύχτα..

Εύκολο να γκρεμίζεις δύσκολο να χτίζεις. 
Και σου έλεγα πως θα σου κρατώ το χέρι. 
Και μου ψιθύριζες σ’αγαπώ. 
Και άφησα το χέρι σου μια νύχτα σαν τις άλλες. 
Μην με ρωτάς γιατί, δεν ξέρω να σου πω.
Χαθήκανε τα όνειρα, βουβάθηκαν οι λέξεις.
Στα μάτια πλέον δεν μπορώ να σε κοιτώ.
Μα να είναι που ο έρωτας χάνεται δεν μένει.
Ακόμη κι αν υπόσχεται ο ένας το παραμύθι αυτό.
Πώς να σε αγγίξω μάτια μου τώρα μετά από τόσα;
Πώς να φιλήσω τα χείλη σου; 
Πλέον δεν μπορώ.
Θα’θελα να με ένιωθες λιγάκι όπως πρώτα.
Μα το ξέρω, ο χρόνος είναι ύπουλος
Να τον γυρίσω πίσω δεν μπορώ. 
Που ν’άκουγες το κλάμα μου, που να ‘κουγες εμένα.
Το φεγγάρι άλλο πια να κοιτάζω δεν μπορώ.. 
Να ξέρεις μονάχα αυτό, και τίποτα άλλο δεν με νοιάζει.
Τι νύχτες που είσαι χώρια μου, εγώ ακόμη σ’αγαπώ.. 

Advertisements

5 comments on “στιγμές που χάθηκαν μια νύχτα..

  1. dim says:

    Με ανατρίχιασε η ζωντάνια, η αμεσότητά του…
    Μπράβο σου!! 🙂

  2. Αλς says:

    όμορφο! τόσο αληθινό.

    Μα νομίζω πως φταίχτης δεν μπορεί να είναι μονάχα ο χρόνος…:/

  3. Δυνατό κείμενο…
    Ό,τι αξίζει, δεν χάνεται…Θέλω να πιστεύω… Θα κάνει τον κύκλο του, αλλά εδώ θα γυρίσει ξανά…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s