Αεικινησία Θλιβερή

Αυτή η παράταιρη επιθυμία να αγγίζεις το μολύβι
Να χαράζεις επί χάρτου σπαράγματα ψυχής
Ατελεύτητες εικόνες αλησμόνητες στο χρόνο
Κίβδηλα παιχνίδια του νου και της ζωής
Τα άκρα σου πονάνε μα το μέσα σου ουρλιάζει
Πασχίζεις για το τέλειο και ας ξέρεις πως δεν θα βρεθεί
Κουρελιασμένες σκέψεις πρωτόλεια καμένα
Και όμως ούτε λίγο δεν αντέχεις τη σιωπή
Μέσα στο έρεβος της νύχτας παλεύεις με το σκότος
Στο ζοφερό σου ενδιαίτημα υπάρχεις μόνο εσύ
Είναι που την καρδιά σου την κλέψανε, πάνε τόσα χρόνια
Και δεν ξέρεις τι να κάνεις για επιστρέψει αυτοστιγμεί 
Γράφεις σβήνεις, γράφεις σβήνεις
Και η όψη της αλήθειας σου κουρελιάζει την ψυχή
Το αλησμόνητο εσύ υπάρχει ακόμη εκεί
Και δεν ξέρεις τι να κάνεις για να σωπάσει, να χαθεί 
Παραπαίει η ανάσα σου, σε μια μετουσίωση ερωτική
Μπλέκονται οι λέξεις δίχως νόημα…
Δυσδιάκριτο το όριο της αλήθειας και της τρέλας
Και εσύ φευγάτος, χάνεσαι για άλλους κόσμους για άλλη ζωή…
http://bibliotheque.gr/?p=20604
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s