Πολύ αργά, αργήσαμε..

ck

Πέρασαν οι μέρες, πέρασαν τα χρόνια και εσύ ακόμη πουθενά. Η μέρα δίνει τη θέση της στη νύχτα και εσύ ακόμη σταθερά χαμένος. Και εγώ σταθερά σε ψάχνω.

Όπως ο τρελός ψάχνει τη βροχή γιατί νιώθει ανάλαφρος και καθαρός με αυτές τις μικρές σταγόνες να βαραίνουν το σώμα του. Σε ψάχνω όπως τα πουλιά, το καταφύγιο όταν φυσάει πολύ και κουράζονται να πετάνε. Σε ψάχνω όπως τα πνευμόνια, το οξυγόνο. Όπως η πένα ενός συγγραφέα δεν αντέχει να μην αγγίξει το χαρτί. Και η φωνή μιας σοπράνο, τη νότα ντο δύο οκτάβες πάνω από την κανονική. Έξαρση και ηδονή, και ηδονή στην έξαρση.

Αυτό το βλέμμα, που μπορώ και προλαβαίνω να δω τον κόσμο πριν καν ανοιγοκλείσεις τα μάτια σου. Αυτό το άρωμα που μυρίζω όταν κρύβομαι στην αγκαλιά σου. Βαρύ και γλυκό, που τα καλύτερα αρώματα δεν αγγίζουν ούτε λίγο τη μαγεία του. Αυτή τη φωνή, που ξέρει να ηρεμεί και να διώχνει τους εφιάλτες που βλέπω τις νύχτες.
Και η απόσταση που μας χωρίζει, δεν είναι απόσταση. Και ο χρόνος, δεν είναι αναμονή. Και οι υποσχέσεις, και αυτές όνειρα είναι. Σχέδια γι’ αυτό που έρχεται. Και όσο πλησιάζει η ευόδωσή τους, αντί να ηρεμώ, εγώ τρέμω όλο και περισσότερο. Σαν κοριτσάκι που όταν του χαρίσουν μία ολοκαίνουρια πορσελάνινη κούκλα, τρέμει να την αγγίξει, μη και σπάσει. Έτσι τρέμω να αγγίξω και εγώ εσένα.ο άγγιγμα…

Μα αυτή η αναμονή ατελείωτη φαντάζει. Γιατί τα χρόνια πέρασαν και η νύξη μονάχα για τον ερχομό σου έχει μείνει. Η παρουσία σου πουθενά. Η απουσία όμως διαχέεται στο χώρο. Και εγώ χάνομαι μέσα στη νύχτα, βράδια ατελείωτα. Διασχίζω τους υγρούς δρόμους σε μια πόλη που είναι λες και κλαίει νυχθημερόν. Τα παπούτσια μου κάνουν τον ίδιο αέναο και  εκκωφαντικό ήχο και αφήνουν τα ίδια λασπωμένα χνάρια. Σχοινοβατώ και ψάχνω την ανάσα μου. Μα ανάσα πουθενά. Μένω να πνίγομαι κάτω από το φεγγάρι.

Όλα τα φιλιά της αθωότητας, όλα για εσένα. Και όλα τα όνειρα που κρατώ μέσα στα χέρια μου, και αυτά για εσένα τα έχω ονειρευτεί. Μα, είναι που πέρασαν τα χρόνια. Και ο ύπνος ο αιώνιος μας έπνιξε. Και από τα όνειρα δεν πρόκειται να ξυπνήσουμε ξανά.
Άστρα που έτυχε να συναντηθούν, πολύ γρήγορα μα ίσως και πολύ αργά..

Advertisements

4 comments on “Πολύ αργά, αργήσαμε..

  1. Love addict says:

    Τι να πώ τώρα;
    Αριστούργημα!
    Και αυτή η λέξη λίγη είναι!

    Φιλιά Χριστίνα μου! :*

    Καλή Ανάσταση!
    Καλό Πάσχα! :

  2. Αλς says:

    μικρό κοριτσάκι μάθε να μην περιμένεις τίποτα από κανέναν. Μόνη σου θα στηριχθείς σε αυτον τον κόσμο..

    καλο Πάσχα και φιλια!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s