Απόψε θα είμαι γλυκιά..

Απόψε θα είμαι γλυκιά, πολύ γλυκιά, γιατί μου έλειψες πολύ. Και απόψε που γυρίζεις έχει κάτι η βραδιά, κάτι που καρτερούσα τόσους μήνες. Ένα γλυκό,  οικείο άρωμα να πλανάται και δεν φταίει μονάχα η άνοιξη που ήρθε. Φταις και εσύ γι’ αυτό. Ένα αδιόρατο φως τώρα φωτίζει τα πρόσωπά μας και ας μην έχει το σπίτι ούτε κερί αναμμένο. Αχ, αγάπη μου να ήξερες πόσο αργά περνούσαν οι μέρες, οι στιγμές, δίχως τη φωνή σου στο αυτί μου. Δίχως το χέρι σου μέσα στο δικό μου να καλύπτει τα κενά ανάμεσα από τα δάχτυλά μου. Και οι νύχτες, ω οι νύχτες, να ήξερες.. Οι νύχτες πάντα είναι πιο δύσκολα κάθε που φεύγεις. Και πάντα πιο όμορφες όταν γυρίζεις.

Νιώθω πως οι μέρες όμως σιγά σιγά τελειώνουν. Και νιώθω την ευτυχία να μας κοιτάζει απειλητικά από τη γωνία. Η άνοιξη θα περάσει και θα δώσει τη θέση της στο καλοκαίρι. Και κάπου τον Αύγουστο, όταν θα είμαστε αγκαλιά και θα κοιτάζουμε μαζί την όμορφη πανσέληνο που θα ξεπροβάλλει, θα γυρίσω να σου πω την αλήθεια μου. Αυτή που σου κρατάω τόσο καιρό κρυφή. Τότε..

Όμως τώρα είμαστε εδώ. Χέρι χέρι περπατάμε και όλα μοιάζουν να βρίσκονται στη θέση τους. Όλα είναι εκεί όπου θα έπρεπε. Να, όμως αυτό που με λυπεί είναι πως στο τέλος αυτού του δρόμου θα πρέπει να αφήσω το χέρι σου και να φύγω μακριά σου. Και είναι τόσο όμορφο αυτό το βράδυ για να το περάσουμε χωριστά. Και είναι τόσος λίγος ο χρόνος που περνάμε μαζί..

Η άνοιξη θα έχει κάτι από τη γεύση σου. Γλυκόπικρη σαν και το φιλί σου. Ίσως γι’ αυτό να μου αρέσει τόσο. Ίσως πάλι να φταίει πως οι μεγάλοι έρωτές μου γεννήθηκαν την άνοιξη. Τι παράξενο όμως, μπορεί την άνοιξη να πεθάνανε κιόλας..

Τη δύση τη θυμάσαι; Τη βλέπαμε κάποτε μαζί. Και λίγο πριν χαθεί και η τελευταία αχτίδα του ήλιου με φίλησες. Και με φιλούσες μέχρι να εξαφανιστεί ολότελα από την πλάση κάθε φως. Δεν καταλάβαινα τι ήθελες να καταφέρεις τότε. Όμως, τώρα πια το βλέπω. Ήθελες να εγκλωβίσεις έτσι την αιωνιότητα. Το φιλί μας να κρατά μέρα και νύχτα. Τόσο γλυκιά, τόσο απατηλή η κίνησή σου. Πώς να στο έλεγα όμως..

Απόψε όμως δεν έχει τίποτα από αυτά σημασία. Απόψε δεν θα είμαι θλιμμένη που ξέρω πως θα φύγεις, ούτε και σιωπηλή. Απόψε θα είμαι γλυκιά, τόσο γλυκιά. Και φλύαρη. Θεέ μου, θα σε τρελάνω! Είναι που μου έλειψες, και που δεν ξέρω πότε θα σε ξαναδώ.. θα σε ξαναδώ;

Απόψε, μην αργείς.

Σε περιμένω, απόψε.

Εδώ.

Απόψε..

Μην αργείς..

 

 

Advertisements

4 comments on “Απόψε θα είμαι γλυκιά..

  1. Love addict says:

    Η αυγουστιάτικη Πανσέληνος μπορεί και να σου μοιάζει!
    Αλλά γιατί γλυκοπικρο φιλι;
    Γλυκότερο και απο βελγική σοκολάτα να είναι όπως θα είσαι και εσυ μαζί του!
    Φιλιά Χριστίνα!

    • Γλυκιά μου Κάλλια,
      είναι μερικά φεγγάρια που σου φωτίζουν το δρόμο μονάχα για να δεις πόσο κοντά είναι το τέλος..
      Η βέλγικη σοκολάτα πάντως μ’αρέσει!! Γενικώς όλες οι σοκολάτες! 🙂
      ΦΙλιά!!

  2. Κράτα το φως Χριστίνα μου! Και πορεύσου με αυτό!
    Πολύ όμορφο κείμενο…
    Καλό βράδυ 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s