Για μια παράσταση ζούμε όλοι..

Κάπου εκεί, πίσω από τα φώτα μιας χιλιοπαιγμένης ταινίας, είναι που πρέπει να αποφασίσεις εάν ο ρόλος σου θα είναι ανούσιος ή πρωταγωνιστικός. Τι από τα δύο θα κυνηγήσεις. Όμως ακόμη και εάν σε απορρίψουν μη βιαστείς να εγκαταλείψεις αυτό το πάθος σου. Θα βρεθούν τα μάτια που θα σε κοιτάξουν και θα φωνάζουν πως η σκηνή σου ανήκει. Και εάν εσύ φοβάσαι, θα βρεθούν αυτά τα δύο χέρια που θα σε σπρώξουν -ίσως και χωρίς να το θέλεις- στη σκηνή. Και θα είναι τα ίδια χέρια που θα σε χειροκροτήσουν για να ξεκινήσεις να παίζεις. Τα χείλη αυτά, τα μυρωδικά, που θα σου χαρίσουν ένα εκτυφλωτικό ενθαρρυντικό χαμόγελο. Και στα μάτια αυτά τα ξεχωριστά που θα σε κοιτάζουν με άφατη υπερηφάνεια που σε κοιτάζουν και βλέπουν αγγελικά φτερά στους ώμους σου ενώ εσύ νιώθεις μονάχα κέρατα διαβόλου, σε αυτά τα μάτια να αφιερώσεις το καλύτερό σου παίξιμο. Και εάν βρίσκονται ακόμη εκεί να σε κοιτάζουν όταν τελειώσεις, να τους χαρίσεις και κάτι αληθινό από την ψυχή σου. Να βγάλεις μπροστά τους την πανέμορφη στολή σου και να μείνεις με γυμνό σώμα, αληθινό. 
Θα το αξίζουνε θαρρώ..

Advertisements

One comment on “Για μια παράσταση ζούμε όλοι..

  1. Αλς says:

    ήμουν και γω της άποψης αυτής. Πως αν αφιερώνεις δηλαδή κάπου την νίκη σου τότε σίγουρα δε θα τα παρατάς στον δρόμο. Κι όμως, οι άνθρωποι πολλές φορές σε πληγώνουν ίσως και άθελά τους. Έτσι το καλύτερο είναι να πολεμάς για να αφιερώσεις τη νίκη σε σένα και μόνο. Να αφιερωσεις το όμορφο τέλος στα δυο μάτια που σε κοιτάζουν μέσα από τον καθρέφτη.
    Μην ξεχνάς τον Ρίτσο. Μόνος κανείς πορεύεται…. σε όλα!

    φιλιά μικρούλα!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s