Κάτι εκεί, κρυφό, στο βάθος..

Μια υποδόρια μελαγχολία στο πρόσωπο και ένα μειλίχιο χαμόγελο που κρύβει τους ασίγαστους, ανικανοποίητους πόθους. Μια φράση κολλημένη στα χείλη, δίχως τόλμη να ειπωθεί. Αρθρώνεται άφωνα μονάχα, δίχως να μπορεί να μετουσιωθεί σε ύλη η σιγανή αυτή κραυγή. Μια κίνηση, μια υποψία αγγίγματος, προς ένα σώμα μαρμάρινο, ακίνητο, ντυμένο με ένα ψυχρό βλέμμα. Και όλα θαμπά, ζοφερά, επιστεγάσματα της λησμονιάς και ταυτόχρονα ενός κρυφού πάθους, μιας μανίας, μιας έντασης, τόσο καλά κρυμμένης.

Μια φιγούρα μυστηριακή, γερμένη από τα βάρη του χρόνου, μετέωρη πάνω στην αοριστία, δανείζεται για λίγο αναμνήσεις κάποιας άλλης εποχής για να ορίσει την ύπαρξή της. Ένα τρεμάμενο χέρι που αδυνατεί να αγγίξει λέξεις, με φόβο μην φτάσει στο τέλος η ιστορία που επρόκειτο να διηγηθεί. Πώς καταγράφεις την ευτυχία; Αυτή είναι για να τη ζήσεις πρώτα.

Μια εικόνα στο βάθος με ένα πρόσωπο να γελά. Ένα φιλί αιωρείται στον αιθέρα και προσγειώνεται με κόκκινο χρώμα στο θολό καθρέφτη του μπάνιου. Το καθάριο, άχρωμο υγρό παλεύει με τη μονιμότητα μια μάχη εκ των προτέρων προδεδικασμένη. Η μνήμη είναι η ποινή όσων αγαπήσανε και τα σημάδια όσων γεννήθηκαν από μωρά ως χρονογράφοι. Και οι δυο τους καταδικασμένοι να ψάχνουν για γαλήνη. Μπορεί άραγε όμως να βρει κάποιος από τους δύο την απόλυτη σιγή; Αθέατα κλουβιά, δίχως φως για να φανούν τα κάγκελα. Ποιος λοιπόν είναι εγκιβωτισμένος μέσα και ποιος έξω από τη φυλακή; Δύσκολα μπορείς να διακρίνεις.

Τα μεγάλα εγείρουν φόβους. Τα βαρύγδουπα και τα ηχηρά, θέλγουν μα πονούν.  Έχουν το χώρο ανασηκώνοντάς τα να εγκλωβίζουν χίλια δύο κρυμμένα μυστικά. Μα τα σιωπηρά φοβίζουν λίγο παραπάνω. Μπρος στη θωριά της αοριστίας αισθάνεται το παράταιρο, το άφατο, εκ προοιμίου πως κάτι δεν πάει καλά. Το μέγεθος το απροσδιόριστο πώς ξέρεις πόσο μεγάλο μπορεί να γίνει;

http://bibliotheque.gr/?p=19039

Advertisements

6 comments on “Κάτι εκεί, κρυφό, στο βάθος..

  1. σκέψεις εναλλακτικής ωριμότητας, έντιμης, καθάριας..
    γεμάτη ευαισθησίες η πένα σου.. χαίρομαι που σε
    συνάντησα! θα σε διαβάζω για να βλέπω τη ζωή, μέσα
    από τα μάτια σου (αν το καταφέρω τελικά..) καλό βράδυ!

  2. misoagnosti says:

    Πόσο μακριά σε πάνε λίγες λέξεις…

  3. Αλς says:

    σκέψεις “σκοτεινές”, γραφή ελλειπτική θα λέγαμε αν αναλύαμε το κείμενό σου. Εννοώντας φυσικά ότι το νόημα κρύβεται πολύ καλά κάτω από τις λέξεις σου. Μα κι όμως είναι γοητευτικό…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s