Αναμνήσεις κάποιου χειμώνα..

Αχ, επιτέλους θα δω τον καλό μου! Έφτασε επιτέλους η στιγμή που περίμενα τόσο καιρό! Θα φτιάξω τα μαλλιά μου, ξέρω πως λατρεύει τις μακριές μπούκλες μου, μου το έχει πει άλλωστε! Λατρεύει τον τρόπο που πέφτουν ακατάσχετα στους ώμους μου και φτάνουν μέχρι τη μέση μου. Έτσι μου είχε πει. Αχ, και να τον βλέπατε, με τι βλέμμα μου το έλεγε! Θα τον λατρεύατε, όπως τον λάτρεψα και τον λατρεύω εγώ! Μπούκλες λοιπόν. Θα αφήσω τους μπούκλες μου άτακτες.. Και θα φορέσω αυτό το μπορντό φόρεμα που φυλούσα για το αποψινό το βράδυ. Θα πάμε σε χορό μου είπε. Και θα χορέψουμε, θα με κρατάει τρυφερά από τη μέση και θα χορεύουμε. Και θα μας βλέπουν όλοι. Θα δουν πόσο ευτυχισμένη θα είμαι! Αχ, πόσο καιρό έχω να χορέψω. Δεν θυμάμαι.. Νομίζω από τότε που έφυγε έχω.. Και δεν είναι πως δεν μου αρέσει. Όχι, το αντίθετο. Τρελαίνομαι, μα δίχως εκείνον για καβαλιέρο δεν είχε νόημα πρωτύτερα.. Αλλά όχι, ας μην τα σκέφτομαι τώρα αυτά! Δεν έχουν σημασία. Γύρισε! Πρέπει να ετοιμαστώ! Θέλω να είμαι όμορφη. Όμορφη για εκείνον! Θα φορέσω και τη μαύρη γούνα μου. Ναι, γιατί κάνει κρύο, πολύ κρύο, νομίζω πως έρχεται χιονοθύελλα στην πόλη. Έτσι μου είπε η μαμά το πρωί. Και να θυμηθώ να πω να έρθει η άμαξα στις οκτώ. Όχι αργότερα. Δεν θέλω να αργήσω. Όχι, βέβαια, δεν θα είμαι ούτε ένα λεπτό καθυστερημένη. Θέλω τόσο να τον δω που καρτερώ να περάσουν αυτές οι εφιαλτικές ώρες που μας χωρίζουν. Είναι μόλις πρωί. Πώς θα περάσουν όλες αυτές οι ώρες; Δεν κοιμήθηκα όλο το βράδυ από την αδημονία.. Ξέρω τι θα κάνω. Θα πάω να παίξω αυτό το κομμάτι στο πιάνο που έγραψα για εκείνον. Εάν με γυρίσει το βράδυ στο σπίτι θα του πω να έρθει λιγάκι να με ακούσει να παίζω. Αχ, πόσο θα ντρέπομαι! Κατακόκκινα θα γίνουν τα μάγουλά μου! Αλλά δεν πειράζει. Θέλω πολύ να με ακούσει και ελπίζω να του αρέσει. Γιατί κάθε νότα είναι εμπνευσμένη από εκείνον.. Πόσο θα ‘θελα να με ζητήσει σε γάμο. Ελπίζω εκεί στην Αγία Πετρούπολη που ήταν να μην του έκλεψε την καρδιά καμιά γυναίκα από αυτές που συναναστρεφόταν. Μακάρι να με σκεφτόταν όσο πολύ τον σκεφτόμουν και εγώ. Έτσι, μου έλεγε πάντως από τα γράμματά του. Μακάρι απόψε να ακούσω αυτές τις δύο λεξούλες που περιμένω ένα χρόνο τώρα. Δεν μου τις έχει γράψει σε κανένα του γράμμα. Μονάχα μου έχει πει πως θέλει κάτι να μου πει. Αχ… πώς περιμένω να έρθει το βράδυ. Πάω λοιπόν.  Πάω να γίνω όμορφη. Όμορφη για εκείνον.. Όμορφη για την αγάπη μου.. 

Advertisements

2 comments on “Αναμνήσεις κάποιου χειμώνα..

  1. Αλς says:

    τι γλυκό! Αλλά φοβάμαι το τέλος στην τόση ευτυχία… :/

    • Πόσο θα’θελα να σου πω πως δεν υπάρχει τέλος.. Και όμως όλα τελειώνουν. Ας ζούμε όμως τουλάχιστον τις στιγμές.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s