στερνό αντίο..

Το χέρι της δίπλα στο δικό του. Κι όμως δεν την αγγίζει. Δυο σώματα πλάι πλάι βαδίζουν στον ίδιο δρόμο, μόνο και μόνο για να καταλάβουν πως ο προορισμός τους είναι διαφορετικός. Σιωπηλοί, μόνοι αν και ανάμεσα σε τόσους. Εκείνη προστατευμένη στην ασφάλεια του μπουφάν της, του μπουφάν του. Εκείνος γυμνός στην καταιγίδα. Δύο σώματα τόσο κοντά αλλά ταυτόχρονα και τόσο μακριά. Τι θαλπωρή όμως τους προσφέρει η βροχή! Σα μάσκα καλύπτει τα δύο πρόσωπα και οι σταγόνες της γίνονται ένα με τα δάκρυά τους. Του καθενός για διαφορετικό λόγο. Εκείνης, γιατί μισεί τόσο το φοβισμένο της εαυτό, γιατί στον καθαρό αέρα νιώθει να πνίγεται και γιατί το εισιτήριο στην τσέπη της έχει εκδοθεί χωρίς επιστροφή. Εκείνου, γιατί αρχίζει να εξασθενεί η επήρρειά της, να λησμονείται η γεύση των φιλιών της. Και η στέρηση που έπεται θα είναι χειρότερη. Μετά έρχεται ο πόνος. 

Advertisements

4 comments on “στερνό αντίο..

  1. Αλς says:

    Και κανείς δεν τολμά να κάνει κίνηση. Έτσι είμαστε οι άνθρωποι,. τόσο αδέξιοι στις πράξεις μας και τα λόγια μας! Τόσο δειλοί!

  2. 2kappa says:

    “Μετά έρχεται ο πόνος”
    – και η γνώση…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s