Θυμόμαστε τα εντονότερα και όχι τα πρώτα..

Λένε πως ο πρώτος έρωτας είναι ο πιο δυνατός. Αυτός θα υπάρχει πάντοτε δίπλα σε κάθε άλλον. Και ασυναίσθητα θα επέρχεται η σύγκριση. Η επίγευσή του θα βρίσκεται πάντοτε στα χείλη σου. Λένε επίσης πως θυμάσαι πάντοτε και το πρώτο φιλί. Κάθε δευτερόλεπτό του. Κάθε στιγμή του. Κάθε συναίσθημα που σε πλημμύρισε. Και το ίδιο λένε και για την πρώτη φορά που έκανες έρωτα. Η θύμησή της θα σε συντροφεύει σε όλη σου τη ζωή. Ανεξαρτήτως φύλου. Γυναίκες, άντρες είναι επιρρεπείς στις αναμνήσεις, με τη διαφορά ότι οι δε ξέρουν να τις κρύβουν καλύτερα.

Αυτά λέγονται, αυτά διαιωνίζονται προ αμνημονεύτων χρόνων και θυμίζουν αστικούς μύθους πλέον. Ειλικρινά όμως, τίποτα δεν ισχύει εξ’ολοκλήρου. Και όπως όλοι οι μύθοι, στην ουσία τους χωλαίνουν. Απλά ωραία εξιδανικευμένα παραμύθια για να χαϊδεύουν ζωηρές μα αθώες φαντασίες. Ίσως να θυμάσαι τον πρώτο σου έρωτα. Όμως, ίσως μονάχα αυτό να ισχύει. Και όχι πάλι απόλυτα. Οι έρωτες βλέπεις είναι σαν τις τσίχλες. Έχουν υπέροχη, δυνατή γεύση με το που τις προβάλλεις στο στόμα σου. Και όσο τις μασάς στην αρχή, αυτή τους η γεύση γίνεται ολοένα και εντονότερη. Όμως σταδιακά αρχίζει να φθίνει. Η πάλαι ποτέ τρυφερή υφή τους θα αρχίσει να σκληραίνει και όσο πιο δυνατά τη μασάς τόσο πιο πολύ θα εντείνεται η σκληράδα. Έτσι και η γεύση. Με κάθε δάγκωμα θα χάνεται όλο και περισσότερο. Θα στυφίζει και θα πικρίζει σε σημείο ανυπόφορο, σε σημείο να μην αντέχεις άλλο τη γεύση που στην αρχή σου δημιουργούσε τέτοια ηδονή. Σκέφτεσαι μονάχα να τη φτύσεις.

Και όταν τη φτύνεις, αχ τη ανακούφιση νιώθεις. Όταν πια έχεις απαλλαγεί από δαύτη, τι όμορφα αισθάνεσαι. Σου έχει απομείνει μονάχα μια αμυδρή γεύση που με κάθε γουλιά όμως που καταπίνεις χάνεται ολοένα και πιο πολύ. Και όταν πια έχεις βαρεθεί να μην μασάς τίποτα, ανοίγεις το κουτί, παίρνεις μια καινούρια τσίχλα και ξεκινάς από την αρχή το ταξίδι σου στη γεύση. Οι πιο επιλεκτικοί γευσιγνώστες βέβαια, κάθε φορά δοκιμάζουν από διαφορετικό κουτί, για να έχουν δοκιμάσει ουκ ολίγες γεύσεις..

Έτσι λοιπόν και οι έρωτες. Ας μην εθελοτυφλούμε, δεν διαφέρουν και πολύ. Σαν ταξίδια μοιάζουν. Σαν φαγωμένες τσίχλες. Δίχως λογική, έρχονται και παρέρχονται. Αλλεπάλληλη επανάληψη των ίδιων μοτίβων. Άλλων η γεύση είναι εντονότερη, άλλων λιγότερο έντονη, όλων όμως η επήρεια έχει ημερομηνία λήξεις. Και το τέλος έρχεται και παρέρχεται..

Κανόνας απαράβατος. Γι’αυτό μην απορείτε εάν δεν θυμάστε τον πρώτο έρωτα, ή εάν τον θυμάστε αμυδρά. Εάν η γεύση του πρώτου φιλιού και της πρώτης φοράς έχει πλέον ανεπιστρεπτί λησμονηθεί. Θυμόμαστε τα εντονότερα και όχι τα πρώτα..

Advertisements

2 comments on “Θυμόμαστε τα εντονότερα και όχι τα πρώτα..

  1. θυμόμαστε τα εντονότερα, αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Καλή χρονιά εύχομαι.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s