Για πάντα.

Όχι, όχι, σώπασε μικρή μου. Αχ, σε νιώθω να τρέμεις στην αγκαλιά μου. Νιώθω τα ζεστά σου δάκρυα να ποτίζουν το πουκάμισό μου. Γιατί κλαις; Σώπασε.. Δεν είσαι ευτυχισμένη; Σ’αγαπάω.. 

Άκου, άκου το τραγούδι που ακούγεται από το ραδιόφωνο. Είναι το Wish you were here των Pink Floyd. Λες και γράφτηκε για εσένα αυτό το κομμάτι. Είσαι ο Παράδεισός μου μα και η Κόλαση μαζί. Μου λείπεις όταν είμαστε μακριά και δεν σε χορταίνω όταν είσαι πλάι μου. 

Και εσύ κλαις. Μα γιατί κλαις; Είσαι εδώ τώρα. Σώπασε. Είσαι στην αγκαλιά μου και τίποτα δεν θα σε πάρει μακριά της. 

Αχ, μικρή μου να’ξερες. Μόνο να’ξερες τι νιώθω για εσένα. Πράγματα που οι λέξεις δεν φτάνουν για να εκφραστούν..

Τώρα μου γελάς; Τι κορίτσι είσαι εσύ; Δεν ξέρω πότε είσαι πιο όμορφη, όταν κλαις ή όταν γελάς. Ξέρω μονάχα πως είσαι δική μου, και αυτό δεν θα αλλάξει. Ποτέ.

Όχι, να με πιστέψεις. Υπάρχει το για πάντα. Με ακούς; Υπάρχει, ό,τι και αν λες. Θα στο αποδείξω. Και μια μέρα θα μου πεις πως είχα δίκιο πεισματάρα. Μια μέρα..

Σ’αγαπάω. Για πάντα. 

Advertisements

7 comments on “Για πάντα.

  1. ΝέΜεΣις says:

    Kαι μετά…
    τι εγινε μετά..;

    Χρόνια πολλά Χριστίνα μου!
    Εύχομαι ο,τι ποθείς!

    • Σ’ευχαριστώ πολύ! Καλό υπόλοιπο γιορτών και για εσένα! 🙂
      Αχ, το μετά.. Αν σου πω θα σου χαλάσω ό,τι έχεις φανταστεί. Οπότε, ας σιωπήσω. Γιατί μπορεί είτε να εξελίχθηκε όμορφα αυτή η συζήτηση, είτε όμως να καταστράφηκαν και τα πάντα. Εξαρτάται αν θες να ελπίζεις ή όχι. 🙂

      • ΝέΜεΣις says:

        Τα όνειρα πολλές φορές με έχουν πληγώσει πολύ,
        οπότε, αν σου είναι εύκολο, θα ήθελα την αλήθεια! Μόνο αυτή με γιατρεύει από τις πληγές του ψέματος!~
        ;-}

      • Επιζητούμε την αλήθεια μα το ψέμα κάνει τον κήπο της Εδέμ να ανθίζει, μου έχει πει κάποιος..
        Η αλήθεια συχνά πληγώνει περισσότερο. Όμως για να σου πω τη συνέχεια πρέπει πρώτα να τη ζήσω. Μια μέρα θα τη διαβάσεις λοιπόν. Όχι όμως ακόμη. 🙂

  2. ΝέΜεΣις says:

    Νόμιζα, έτσι όπως είχες γράψει το πάνω σχόλιο σου, ότι κάτι συνέβει παρακάτω,
    και ότι το συμβάν που αναφέρεται το κείμενο έχει καιρό που έγινε!

    Ελπίζω αυτός στον οποίο αναφέρεσαι να υπάρχει ακόμη στην ζωή σου και να μην έφυγε!

    Να είσαι καλά! 🙂
    Να προσέχεις!

  3. 2kappa says:

    for(N)ever, αγαπητή Χριστίνα
    μια μέρα – μα καμιά μέρα,
    όλα γεννιούνται και πεθαίνουν, όσο σκληρό τόσο και πραγματικό,
    σ’ αγαπώ για πάντα: την ίδια στιγμή που το είπες, την ίδια στιγμή χάθηκε

    σ’ αγαπώ για πάντα ή τουλάχιστον για πάντα, τώρα,
    γιατί αύριο το πάντα θα παραμείνει πιστό στο ποτέ, – εκτός από τώρα

    η φύση, όπως κι η ανθρώπινη φύση αλλάζει διαρκώς, το για πάντα αντιβαίνει στην ίδια τη φύση των πραγμάτων, υλικών ή άυλων κατασκευών και επινοήσεων – εξ’ άλλου γι’ αυτό, τόσο οι ποιητές όσο και οι μύστες, έχουν συνδέσει τόσο δυνατά τον έρωτα με το θάνατο

    το “σε αγαπώ, κι αυτό είναι κάτι που θα μεταβάλλεται διαρκώς “,
    μοιάζει η πιο ειλικρινής και βαθιά ομολογία αγάπης στον άνθρωπό μας,
    χωρίς άλλωστε να τον δεσμεύει (για πάντα) στη κόλαση της στασιμότητας

    η ηδονή, όπως και η αγάπη, όπως και η ευτυχία, ξέρουν μόνο από στιγμές, είναι τώρα,
    – και αύριο αλλιώς, ξανά, ή και ποτέ…

    το wish you were here, των P.F. δεν εκφράζει την επιθυμία μου, να ήσουν εσύ, εδώ, που αύριο πιθανώς να είσαι, αλλά την επιθυμία του να ήσουν εσύ, εδώ, εσύ που ποτέ δεν θα ξαναείσαι (εδώ)
    ξέρεις….γράφτηκε για τον Syd Barrett…


    δε ξέρω ποιός άνεμος σε έφερε στη σελίδα μου, αλλά χαίρομαι πολύ που έτσι είδα τη δική σου, – γεμάτη χυμούς, επιθυμίες και ζωντάνια

    • Σ’ευχαριστώ και εγώ για την επίσκεψη και για τις σκέψεις που μου άφησες.
      Τυχαία βρέθηκα στο χώρο σου και έμεινα τελικά..
      Τα για πάντα και τα ποτέ μου ξέρω πως δεν μπορούν να κρατήσουν, και λυπάμαι γι’αυτό. Όμως δεν πρέπει να κυνηγάμε το ιδεατό; Και ας μην καταφέρουμε να το αγγίξουμε ποτέ.. Ο έρωτας και κυρίως η αγάπη όσο πιο δυνατοί είναι τόσο πιο πολύ πονάνε. Γι’ αυτό συχνά προσπαθούμε να αποφύγουμε τ ο ν έρωτα και επιζητούμε τους έρωτες.. Δεν ξέρω τι είναι καλύτερο, αλήθεια..
      Όσο για το κομμάτι των P.F. το άκουγα καθώς έγραφα και είναι και από τα αγαπημένα μου κομμάτια αν και δεν ακούω πολύ τέτοιου είδους μουσική. Σπαράγματα ροκ μόνο.
      Αυτό το κομμάτι, κάθε δευτερόλεπτο και κάθε λέξη του θα’θελα να ζήσω. Όμως, αρχίζω να καταλαβαίνω πως στη ζωή τα πράγματα είναι λιγάκι διαφορετικά από τα όνειρα. Ας είναι. Ελπίζουμε.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s