Φίλε μου καλέ, καλέ μου φίλε.

Τι και αν ζεις σε μια κοινωνία που μονάχα κοινωνία δεν αξίζει να λέγεται; Τι και αν όπου και αν γυρίσεις το κεφάλι σου αντικρίζεις βία βία βία; Τι και αν σου αφαιρούν το δικαίωμα να εκφράζεσαι ελεύθερα και εσύ δεν κάνεις τίποτα γι’αυτό; Άντε καλέ. Πειράζει; Φυσικά και όχι, σκέφτεσαι με το αθώο σου μυαλουδάκι. Τι πειράζει που κάτω από το όριο της φτώχειας ζούνε γύρω στα 500000 άτομα στη χώρα σου; Τα επίσημα, ε. Τα ανεπίσημα δεν μετριούνται. Τι και αν η ανεργία των νέων ανήλθε στο 55%; Τι σε νοιάζει; Αχάριστε. Αντί να χαρείς που έχουμε την πρωτιά στην Ευρώπη. Το πιατάκι με το φαγητό σου το έχεις; Το ακριβό σου κινητό το έχεις; Τις εξόδους σου; Τη μάρκα σου τη φοράς; Τι σκας λοιπόν; Εσύ είσαι καλά. Και στην ανάγκη, αν τα βρεις και λιγουλάκι δύσκολα και σου κόψουν και λίγα χρηματάκια παραπάνω, μη σκας. Το πολύ πολύ να φύγεις στο εξωτερικό.

Φίλε μου καλέ, καλέ μου φίλε. Σύνελθε σε παρακαλώ! Άνοιξε τα μάτια γιατί κουράστηκα να σε βλέπω να κοιτάς με τόσο θαυμασμό τον τοίχο που ορθώνεται μπροστά σου. Σου παίρνουν τον ήλιο, σε βυθίζουν στο σκοτάδι και λες και ευχαριστώ. Ή μάλλον δεν λες. Τίποτα. Αυτό είναι το θέμα. Πρώτος στην έπαρση. Τελευταίος όμως στη δράση. Αχ σε λυπάμαι. Πόσο σε λυπάμαι. Αχ και πόσο λυπάμαι και εμένα. Δεν θέλω να γίνω μια μέρα σαν και εσένα. Δεν θα πάψω να μιλώ, ούτε θα αφήσω να μου πάρουν τη φωνή. Όμως, άραγε έχει μείνει καμιά σταγόνα ελπίδας εκεί έξω; Λίγης ανθρωπιάς; Ή τσάμπα χάνω την ώρα μου;
Μάλλον τσάμπα μιλάω…ας σωπάσω λοιπόν και εγώ σαν και εσένα..

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s