Καλώς το φθινόπωρο..

Η οπώρα έκανε την εμφάνισή της λοιπόν.. Η στιγμή της κορύφωσης του θέρους, όπως πιστεύουν. Και τώρα; Θα τυλιχτούμε σφιχτά στις φθινοπωρινές μας ζακέτες και με αδημονία θα περιμένουμε τις πρώτες λυτρωτικές ψιχάλες της βροχής. Θα σταματήσουμε έναν περιπλανώμενο περιπατητή και θα εισβάλουμε ανενδοίαστα κάτω από την ομπρέλα του. Μόνο για να του χαμογελάσουμε εγκάρδια και να ψιθυρίσουμε ένα ευχαριστώ. Ευχαριστώ σε εκείνον που βρέθηκε στο δρόμο μας και που μας προφυλάσσει χωρίς δεύτερη σκέψη από τα ορμητικά νερά. Χωρίς να κάνει ερωτήσεις. Χωρίς να νοιάζεται τι μας έφερε στο δρόμο του. Αρκεί που είμαστε εκεί.

Για λίγο όμως θα καθίσουμε πλάι του. Αίφνης θα παραμερίσουμε την ομπρέλα και θα ξεχυθούμε στο δρόμο. Θα αφήσουμε το νερό να ξεπλύνει όλες τις καλοκαιρινές μας αμαρτίες. Το νερό θα μας καθαγιάσει και θα μας αγλαΐσει προετοιμάζοντάς μας για τη σκοτεινιά και τη μελαγχολία του φθινοπώρου. Όμως εμείς θα είμαστε αναγεννημένοι και αμόλευτοι. Τι και αν τα φύλλα πέσουν; Το πράσινο της φύσης θα δώσει τη θέση του στο καστανό και ο ολόλαμπρος ήλιος θα κρυφτεί πίσω από μεγαλόπρεπα σύννεφα. Από αυτά τα σύννεφα που νιώθεις ώρες ώρες πως θα σε πλακώσουν και θα σε καταπιούν. Πως θα σε πνίξουν εάν τα αφήσεις. Μην τα αφήσεις λοιπόν. Τίναξε από επάνω σου και τις τελευταίες σταγόνες μελαγχολίας. Ο ήλιος δεν έχει χαθεί, το πράσινο θα επιστρέψει και το φως από τα μάτια του μυστηριώδους περιπλανητή με τη μαύρη ομπρέλα φτάνει και περισσεύει για να φωτίσει τη ζωή σου. Μην ανησυχείς λοιπόν. Όλα περνάνε, αργά ή γρήγορα, και δη οι εποχές.. 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s