Γ. Σεφέρης

Δεν μπορεί να καταλάβει πως αυτό που μου έδωσες, αυτό που έχω από σένα, δεν το πήρα από κανέναν, πως ήταν κρυμμένο και το ξεσκέπασα για πρώτη φορά και πως γι αυτό ακριβώς σ αγαπώ. Είμαι ζαλισμένος από καπνό και από ουίσκι. Πώς να σταθώ στην αβάσταχτη θέση μου αλλιώς; Σε ξύπνησα ένα πρωί. Το πρόσωπό σου ανάγλυφο πάνω στο μαξιλάρι έπινε τον ύπνο. Θυμάσαι; Άνοιξες τα μάτια χαρούμενη με μια λάμψη ευτυχίας. Ήταν τόσο απλή η ζωή.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s